فرمود : « من از رسول خدا صلى الله عليه و آله به ياد دارم كه فرمود : آنچه تو را به شك و ترديد وامىدارد به چيزى واگذار كن كه شك و ترديد ندارى ، زيرا كه راستى آرامش و اطمينان است و دروغ شك و دودلى ! » « 1 » . 100 - مبرّد مىگويد : مردى از قبيلهء ثقيف نقل مىكند كه مردم در مداين بيرون رفتند تا چهارپايانشان را بچرانند و على عليه السلام آهنگ شام نموده بود ، پس معقل بن قيس رياحى را فرستاده بود تا آن مردم را به سوى آن حضرت باز گرداند و پسر عموى من در آخر افرادى بود كه بيرون آمده بودند ، پس من شامگاهى خدمت حسن‌بن على رسيدم و از آن حضرت خواستم تا نامهء اميرالمؤمنين عليه السلام به معقل‌بن قيس در قرفيه را از پسر عموى من بگيرد ، چون او آخرين فردى بود كه بيرون آمده بود ! فرمود : شام را پيش ما باش و آن نامه - ان شاءاللَّه - مهر شده است ، آن شب گذشت . صبح شد در حالى كه مردم مىگفتند : امشب اميرالمؤمنين عليه السلام را كشتند ، پس از شنيدن آن خبر ، خدمت حسن عليه السلام رسيدم ، ناگاه او در سراى على عليه السلام بود ، فرمود : « اگر اين اتّفاق نيفتاده بود ، آن خواستهء تو را برآورده مىكردم . » سپس فرمود : « پدرم ديشب در همين مسجد به من فرمود : پسرم ! من به قدرى كه خدا قسمت كرده بود نماز خواندم ، سپس مقدارى خوابيدم و در خواب رسول خدا صلى الله عليه و آله را ديدم ، و از وضع خودم و مخالفت اصحابم و كمى تمايل ايشان بر جهاد به آن حضرت شكوه كردم ! فرمود : دعا كن تا خداوند تو را از دست آن‌ها راحت كند ! از

--> ( 1 ) - سنن ترمذى : 4 / 668 .